Бисёре аз нуқсонҳо дар матои сабзранг қоидаҳои муайяне доранд ва мувофиқи қоидаҳо ёфтани сабаби нуқсонҳо осон аст. Хусусиятҳои возеҳи нуқсонҳои амудӣ ва уфуқӣ дар матои сабзранг роҳи зуди ёфтани сабаби аслии нуқсонҳоро фароҳам меоранд.

Нуқсони амудӣ, ки аз сабаби матои хокистарранг дар мавқеи уфуқии собит ба вуҷуд меояд, хоҳ сӯзани гумшуда, сӯзани намунавӣ, сӯзани равғанӣ, сӯзани борик ё сӯрох бошад, аз нуқтаи собити уфуқӣ дар мошин ба вуҷуд меояд, ки бо матои хокистарранг ҳамоҳанг гардиш мекунад, ба монанди сӯзанҳои бофандагӣ, силиндрҳои сӯзанӣ, ҷерсиҳои якка ва ғарқшаванда.

Вобаста ба намуди нуқсон, санҷед, ки оё ҳолати ин қисмҳо дар мавқеи мувофиқи нуқсон солим аст, асосан аз ҷумла: оё забони сӯзан каҷ аст, оё забони сӯзан чандир мечархад; оё гулӯи ғарқшаванда каҷ аст ё дар чуқурии ғарқшаванда сӯрох дорад; оё ҳаракат озод аст, оё дар чуқурӣ гулҳои парвозкунанда мавҷуданд; оё дар даҳони силиндри сӯзан деформатсия ё мӯйдоршавӣ вуҷуд дорад, оё ҳаракат дар чуқурии сӯзани сӯзани бофандагӣ озод аст.

Нуқсони паҳлӯӣ

Нуқсони уфуқӣ, ки аз ҷониби матои хокистарранг дар мавқеи амудии собит ба вуҷуд омадааст, хоҳ нуқсон сӯзани гумшуда, сӯзани гул ё сӯрох бошад, сабаби нуқсон ҳаракат накардан бо дастгоҳи бофандагӣ аст ва бояд бо роҳи муайяни омилҳо алоқаманд бошад.

ҳал

Пеш аз ҳама, риштаеро барои қайд кардан пайдо кунед ва омилҳоеро, ки ҳаракати дастгоҳи бофандагиро пайгирӣ намекунанд, муайян кунед. Омилҳое, ки ҳаракати дастгоҳи бофандагиро пайгирӣ намекунанд, инҳоянд: роҳнамои ришта, кулчаи бофандагӣ (аз ҷумла ғарқкунандаи), риштае, ки барои бофандагӣ истифода мешавад ва оё сӯрохи роҳнамо фарсуда аст ё не; оё кулча фуҷур аст, оё мавқеи сӯзани пахшкунӣ дуруст аст; оё шиддати ришта ҷаҳида истодааст, оё он бо дигар роҳҳо мувофиқ аст ва оё мустаҳкамӣ ба талабот ҷавобгӯ аст.